124 – Ostatnie bzygi będą pierwszymi

Bzygi to jedne z naszych najbardziej ulubionych stworzonek. Na ogół towarzyskie, odrobinę ciekawskie ale i bardzo odważne… a przy tym absolutnie nieszkodliwe. Czego chcieć więcej? Aż dziwne, że w tym roku praktycznie zupełnie olaliśmy bzygi. Pierwsza sensowna sesja bzyga (nie licząc zdjęć przy okazji) trafiła się dopiero na początku października. Jest to zarazem, póki co – i chyba już definitywnie – ostatnia nasza sesja makro w tym roku…

124 bzyg 9-10-13 (3)

124 bzyg 9-10-13 (2)

Ten bzyg siedział sobie spokojnie na kawałku drewna, zapewne rozpamiętując powoli mijający rok. Co typowe dla bzygów, nie spłoszył się aparatem, choć i nie wykazał większego nim zainteresowania. Ani chybi jakiś filozof…

Powyższe zdjęcie dostępne jest także w rozmiarze nieco większym (1828 x 1371 px). Przez pomyłkę obrobiliśmy zdjęcie w pełnym rozmiarze, tylko po cropowaniu… szkoda było kasować ;-(

Wydaje nam się, że jest to klasyczny bzyg pospolity (Syrphus ribesi lub. ogólnie, Syprhus sp.), ale z tej perspektywy byłoby chyba ryzykowne przesądzać o tym na sto procent. Równie dobrze może to być Eupeodes corollaeEupeodes lapponicus czy jakiś inny Eupeodes. EDIT: Jest spora szansa, że nasz bzyg to Scaeva pyrastri – za wskazówkę dzięki Insektarium.

Nazwa gatunkowa: 

Rodzaj: 

Rodzina: bzygowate (Syrphidae)

Rząd / podrząd: muchówki (Diptera) / krótkorogie (Brachycera)

Gromada: owady (Insecta) / uskrzydlone (Pterygota)

Typ / podtyp: stawonogi

Królestwo: zwierzęta

Data wykonania zdjęć: 9 – 10 – 2013

Lokalizacja:  Staw – Glinianka

Rozmiar zdjęć: 900 x 675 pix

Aparat: SX 20 IS

Advertisements

16 thoughts on “124 – Ostatnie bzygi będą pierwszymi

  1. Fajne pierwsze zdjęcie. Drugie też by było fajne, gdyby nie te ciachnięte skrzydełka. 🙂
    Co jak co, ale Syrphus to nie jest. Syrphus to kawał bzyga, a tu widać, że maluch. Poza tym u Syrphusa jasne paski na odwłoku nie są tak powyginane i (poza pierwszymi, górnymi) zawsze na środku łączą się ze sobą. A czy to Eupeodes? Bardzo możliwe. Jednak nie przysięgnę, bo na tych eupeodesopodobnych słabo się znam i nawet jak sama robię zdjęcia, to nigdy nie jestem pewna – on czy nie on.
    Owłosieniec z niego okropny, ale za to ciepło mu było w tym październiku. 😉

    • tak, też mi nie pasowały te wygięte paski ;-(. Ale myślałem, że to może kwestia perspektywy…

      Sam ciachnąłem, już przy cropowaniu na kompie. Nie lubię jak kadr robi się zbyt szeroki, bo wtedy do oczu zajrzeć trudniej ;-D

      • Perspektywa perspetywą, ale na drugim zdjęciu widać, że nie dochodzą do siebie. 🙂
        Jeśli chcesz mieć duże i wyraźne oczy na zdjęciu, trzeba zrobić takie ujęcie, które da to bez ciachania. Na przykład lekko ukośne. Ciachanie robaczka to największe faux pas w owadowym makro. 😉

    • pytanie na ile one są białe a na ile żółte. Poszedłem Twoim tropem i wypatrzyłem jednak w necie scaeva pyrastri z żółtymi przepaskami, czyli… albo to kwestia balansu bieli na zdjęciu, albo rzecz i tak nie ma znaczenia ;-). Dzięki za wskazówkę.

    • czyli jednak ma to znaczenie… szkoda, że nie sfotografowałem go z góry, wtedy byłoby łatwiej ocenić. Wnosząc po relacji koloru przepasek do koloru włosków z tyłu głowy obstawiam, że jednak są żółte… ale bez pewności.

  2. Mogą być lekko zażółcone, lecz nie żółte, bo to nie jest Scaeva selenitica – u tego gatunku przepaski odwłokowe dochodzą do górnobocznych krawędzi tergitów, a tu ewidentnie graniczą ze środkiem bocznych krawędzi

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: