007 – Tężnica wytworna (Ischnura elegans)
Rok temu sfotografowanie ważki wydawało się nam mission impossible, ale w ciągu tego lata przełamaliśmy barierę niemożliwości 
. Okazuje się, że polowanie na ważki nie jest aż tak trudne, choć ewidentnie, są ważki łatwiejsze do sfocenia i te mniej chętne do współpracy. Tężnice należą do tej pierwszej grupy. Mieliśmy spory problem z wybraniem najlepszych zdjęć, więc jedziemy mniej więcej od początku zasobów.
Na początek tężnica wytworna w mniej więcej całej okazałości. Ostrość uciekła odrobinę, ale z tej sesji są to właściwie jedyne zdjęcia na których widać całego owada. No, powiedzmy, że prawie całego.
Tutaj ostrość bardziej dopisała tam, gdzie jest mile widziana, a więc na oczach:
Przejdźmy do detali.
Tutaj lepiej pokazała swoją mordkę:
Na koniec dwie fotografie “detaliczne”. Zacznijmy od mordki.
Rzućmy jeszcze okiem na ogon i skrzydła.
Powyższe fotografie nie należą do wybitnych, ale nas ucieszyły, jako zapowiedź wielu przygód z ważkami. I faktycznie, od czasu zrobienia tych zdjęć, jeszcze wielokrotnie udawało się nam przyłapywać je z aparatem, choć przyznajemy, że z techniką bywało różnie.
Identyfikacja, jak zwykle (hehe), okazała się nieco kłopotliwa. Ubarwienie ogona (złoty u dołu, ósmy segment niebieski, fragmenty dziewiątego i dziesiątego segmentu ze śladami niebieskiego – właściwy dla samicy) oraz charakterystyczna pterostgigma (ciemne znaki na skrzydłach) wskazują właśnie na tężnicę wytworną. Problematyczny w tym przypadku był rysunek na śródtułowiu. Klasyczna tężnica wytworna ma jeden szeroki pasek centralny i symetrycznie rozłożone paski na bokach, cieńsze i ulokowane trochę niżej (na wysokości szwu 1, mniej więcej). Jak widać, u naszego okazu tego nie widać . Także kolor tułowia typowej tężnicy wytwornej jest inny. Na szczęście na stronie Ważki.pl wypatrzyliśmy opcję ratunkową: jest to tzw. forma zielono-różowa (f. infuscans-obsoleta), która owych dodatkowych paseczków nie posiada.
Tak więc, summa summarum, postanowiliśmy, że nasza ważka to tężnica wytworna płci żeńskiej i tej wersji będziemy się trzymać
Nazwa gatunkowa: Tężnica wytworna (Ischnura elegans)
Data wykonania zdjęć: 29 – 07 – 2011
Rodzina: Łątkowate (Coenagrionidae)
Rząd / podrząd: ważki (Odonata) / ważki równoskrzydłe (Zygoptera)
Gromada: owady
Typ / podtyp: stawonogi / tchawkodyszne
Królestwo: zwierzęta
-mamy rozbiór na części….żartuję….piękna
Trafił Wam się okaz wyjątkowo ciekawy kolorystycznie.
Ekstra ! Jestem pod ogromnym wrażeniem
dzięki, fajno że się podoba
. To akurat zaleta focenia przy niewielkim, odizolowanym zbiorniku wodnym… z niektórymi owadami mówimy sobie “cześć” 
a co do kolorków… muszę się jeszcze upewnić, ale mamy chyba jeszcze na kilku sesjach uwiecznioną tą kolorkę
O, no i bardzo dobrze postawiliście, właśnie u samic tężnic często można obserwować różne ciekawe odmiany barwne, sam również fotografowałem tą samą odmianę, którą masz ty, będę musiał chyba niedługo napisać o tej ważce, bo to pospolity, ale warty bliższego poznania gatunek
ale brak tego drugiego paska był deprymujący… niemal już skreśliliśmy ją jako tężnicę
Ale dobrze, że tego nie zrobiliście, bo jak widać, pasek u co niektórych osobników lubi zanikać, za to wszystkie inne cechy jak najbardziej wskazują na ten gatunek tężnicy
Przypomina broszkę, wysadzaną drogocennymi kamieniami i te delikatne skrzydła, misternie wyplecione z cieniutkiego drutu…
Czy będę mogla to zdjęcie opublikować na swoim blogu w jednej z notek (z podaniem źródła)?
ależ jasne, będzie nam miło
A skoro tak, to skorzystałam z Twojej zgody i opublikowałam tu:
http://georgeeliot.wordpress.com/2012/01/29/chrzaszcze-drogocenne-owady/
przyjemność po naszej stronie
niech nasze ważki lecą na dalekie strony ;-D
Pingback: 024 – Tężnica wytworna (Ischnura elegans) « Oczy W Oczy
Pingback: Chrząszcze – drogocenne owady « Flowers & Ladies